In november 2023 kwam een kleine droom uit: ik organiseerde samen met twee teamgenoten mijn allereerste zeemeerminclinic voor onze zwemvereniging Gay Swim Amsterdam (GSA).
Al langere tijd dacht ik eraan hoe mooi het zou zijn als we binnen onze zwemvereniging af en toe aan zeemeerminzwemmen zouden doen. Met de zeemeerminclinic wilde ik mensen daarvoor enthousiast maken en laten ervaren hoe leuk zeemeerminzwemmen is.
Hoewel ik vanuit mijn werk en de politiek veel ervaring heb met het organiseren en voor elkaar krijgen van dingen, vond ik dit toch een stukje spannender. Bij sociale activiteiten kunnen interacties en verwachtingen alle kanten opgaan, bij een activiteit voor het werk zijn mensen veel meer gecommitteerd aan hetzelfde doel en dat maakt de sociale interacties makkelijker.
Het mooie is dat mijn passie voor zeemeerminzwemmen me het duwtje gaf om buiten mijn comfortzone te stappen. Niet alleen door zelf te zwemmen, maar ook door zo’n sociale activiteit te organiseren. Na jaren van groei voelde ik me er klaar voor, alsof het allemaal op het juiste moment samenkwam.
Samen zetten we de clinic op poten. We vonden een zeemeerminschool die zorgde voor de instructeurs en genoeg zeemeerminstaarten. De opkomst overtrof onze verwachtingen: twee groepen van in totaal zeventien deelnemers, verdeeld over twee tijdslots in het Sloterparkbad. Sommigen kwamen met hun partner of een vriend(in), wat de dag een extra sociale dimensie gaf.
De clinic zelf was een vrolijke chaos. Mensen giechelden als ze voor het eerst een staart aantrokken, ploeterden wat onhandig, maar begonnen al snel sierlijk te glijden door het water. Zowel door de zeemeerminschool en ons werden leuke foto’s en filmpjes gemaakt.
We kregen ontzettend veel enthousiaste reacties – vooral tijdens de borrel na afloop en in de dagen erna. Iedereen had het hartstikke leuk gevonden. De sfeer was vrolijk, open en nieuwsgierig. Verschillende mensen vroegen of er een vervolg zou komen, sommigen zelfs al tijdens het eerste drankje. Dat was precies waar ik op hoopte: dat het iets los zou maken.
Maar 2024 liep anders. Door drukte en beperkte beschikbaarheid binnen het team lukte het niet om een tweede clinic te organiseren. Dat was een grote teleurstelling voor mij. Er kwam zelfs een moment dat ik bijna besloot het idee binnen GSA los te laten. Misschien moest ik maar buiten de vereniging iets zoeken?
Totdat, aan het eind van dat jaar, Eduardo en Luca onverwacht vroegen: “Zeg, wanneer gaan we eigenlijk weer een clinic organiseren? We hebben vrienden die dolgraag mee willen doen.” En daar was het weer – het vonkje. Misschien was dit dan toch pas het begin.